In een historische analyse van de aanleg van de Hollandse stad van de zeventiende en negentiende eeuw zoekt Han Meyer naar die aspecten die de stedelijke vorm de betekenis geven van een publieke zaak. Hij vergelijkt die opvattingen met het paradigma van de functionele stad, dat vooral opgeld doet in de twintigste eeuw. Zijn kritische beschouwing van de functionalistische stedebouw maakt duidelijk welke elementen uit het historische paradigma daarin wegvallen. In een herziening van de stedebouw met het oog op de eenentwintigste eeuw wordt teruggegrepen op bepaalde aspecten van de stadsaanleg van de zeventiende en negentiende eeuw.