Paul Gauguin heeft eens gezegd: «Ik hou van Bretagne.» Het licht, de kleuren, maar ook de zeden en gebruiken hebben indruk gemaakt op hem. «Ik hou van Bretagne» zeggen ook veel mens en die telkens weer hun vakantie in het uiterste westen van Frankrijk doorbrengen. Zij zoeken niet de overbevolkte badstranden, zij willen niet »eten zoals thuis«, en voor hen hoeft het niet 35' C in de schaduw te zijn. Zij zijn in de ban van het afwisselende landschap en genieten van de veranderingen van de zee. Zij kunnen urenlang kijken hoe bij eb de uitgestrekte zandvlakten vrij komen te liggen en de boten langzamerhand vast komen te zitten in de modder en met de eerste golven weer op en neer deinen. Maar zij komen ook voor de mythen in Bretagne, die tot leven worden gewekt tijdens een wandeling door het toverbos van Brocéliande, waar koning Arthur en zijn vazallen leefden en de druïden hun offerceremoniën hielden.