Onrechtmatig verkregen bewijs heeft de gemoederen de laatste decennia sterk beziggehouden. Met name in het strafrecht was straffeloosheid voor 'zware criminelen' als gevolg van uitsluiting van onrechtmatig verkregen bewijs een steen des aanstoots voor al diegenen die geloofden dat op misdaad zonder meer straf dient te volgen.
Strafjuristen daarentegen waren doordrongen van de gedachte dat het rechtskarakter van het strafrecht in de eerste plaats in het strafprocesrecht dient te worden gezocht en verwerkelijkt. Dan is onrechtmatig verkregen bewijs onverenigbaar met de integriteit van het strafproces.
Maar uitsluiting is niet de enig denkbare sanctie. In het civiel, fiscaal en bestuursrecht kan onrechtmatig verkregen bewijs worden gebruikt zonder dat de onrechtmatigheid nadere gevolgen heeft.
In Nederland en elders wordt gewerkt aan hervorming van rechtsvordering. Deze bundel hoopt bij te dragen aan inzicht in zin en doel van regels van rechtmatige bewijsverkrijging.
In deze bundel zijn bewerkingen opgenomen van bijdragen van blijvende waarde aan een conferentie - in 1998 door het Paul Scholten Instituut belegd - over onrechtmatig verkregen bewijs.
Ter completering zijn tevens bijdragen opgenomen van schrijvers die de conferentie indertijd niet konden toespreken.