In Holland danst! Passeren drie verhalen de revue over danscultuur in Nederland. Eeuwenlang speelde de dans geen rol in de cultuurgeschiedenis van het calvinistische Nederland. Rond 1900 kwam hier plotseling verandering in. De moderne tijd werd al dansend veroverd. Met charleston, rock and roll, disco en house liep men op culturele veranderingen vooruit. De acceptatie van dans verliep echter niet zonder slag of stoot. Het nam minstens vijftig jaar in beslag om dans als kunstvorm te erkennen. En tot ver in de jaren zestig werd elke dansrage door de jeugd met gejuich begroet, terwijl ze bij ouders, kerken en overheden sterke antireacties opriepen. Maar de opmars van de dans was niet te stuiten. Ballroom werd swing, dans werd kunst en de Nederlandse volksdans werd ontmaskerd als mythe. Aan het einde van de twintigste eeuw blijkt de calvinistische Nederlander een gepassioneerd danser van exotische dansen en daar kijkt niemand meer van op.