Eşsiz, küçük bir kentinGüzel çocuklarıydıkKısacık keten pantolonMavi çencikli ayakkabıSokaklarda oynardıkSaçlarımızda bahar rüzgarıYüzümüzde denizin kokusuDeniz tuzu kokardık hepDeniz gibiydi umutlarımızSevinç çığlıklarıylaİnip çıkardı nefesimizNe kaldı bak mazidenHep özlem, hep hüsranDemirden makinelerBir oradan, bir buradanLime lime edilmişO güzelim sahillerNe nostalji kalmışNe yaşanan O günler(Tanıtım Bülteninden)