“Mijn jonge jaren in Afrika” geeft inzicht in het leven van een ontwikkelingshelper
in de laatste decennia van de vorige eeuw en bevat naast het verhaal
van zijn persoonlijke belevenissen op het terrein ook de lessen die de auteur
hieruit trekt op het vlak van maatschappij en ontwikkeling in het algemeen. In
zijn ogen heeft het achterblijven van Afrika veeleer te maken met onaangepaste
gedragspatronen - dus politiek en cultureel van aard - dan met een gebrek aan
geldelijke middelen. Vanwege zijn rol in de slavenhandel en kolonisering van
het continent heeft Europa een opvallend schuldgevoel ontwikkeld dat belet de
ontwikkelingsproblematiek met de nodige sereniteit te benaderen. Terwijl in
grote delen van Azië wel degelijk ontwikkeling op gang is gekomen, is men in
Afrika vandaag nog aan het vechten om de armoede te verdelen, niet om welvaart
te creëren.